Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16877 K.2023/10563

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 30.01.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 26.02.2014 tarihinde kesinleştiği akabinde sanığın 21.08.2017 tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek istinafa konu Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2019/734 Esas, 2019/964

Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2019/734 Esas, 2019/964 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 05.01.2021 tarihli ve 2020/173 Esas, 2021/25 Karar sayılı ilâmıyla hükmün aynen açıklanması ile yetinmesi gerektiği gözetilmeden, önceki hükümden farklı yeni bir hüküm ile sanığın beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/332 Esas, 2021/517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 38 inci maddesi gereği 6 ... 20 gün hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.12.2022 tarihli ve 2021/3683 Esas, 2022/2639 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkındaki hüküm kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde Şırnak Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/543 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden yolcu minibiüsünde sanığın oğlu ...'ya ait poşet ve kutularda toplamda 22,8 kg kaçak çay ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık tüm aşamalarda oğluna çay alması ve akrabalarına götürmesi için para verdiğini, ticari amacı olmadığını beyan etmiştir.

3.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ayrı yürütülen soruşturma sonucu dava açıldığı, Şırnak Çocuk Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2013/1213 Esas, 2014/111 Karar sayılı kararı ile; cezalandırmaya yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin elde edilemediği, suçun işlendiği bölgede kaçak çay tüketiminin yoğun olduğu ve talep gören bu ürünün hediyeleşmek için de evleviyetle kullanıldığı, miktar itibarıyla de söz konusu kaçak emvalin kişisel kullanım kapsamında kalacağı gerekçeleriyle, yüklenen suçtan beraatine karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.10.2018 tarihli ve 2016/2360 Esas, 2018/10673 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı anlaşılmıştır.

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Temyizin kapsamına göre; İlk derece Mahkemesi tarafından sanığın suça konu çayları hediye amaçlı olarak aldırdığı yönündeki savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı bireysel kaçakçılık

suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Şırnak Çocuk Mahkemesinin 2013/1213 Esas ve 2014/111 Karar sayılı kararıyla ... hakkında verilen beraat kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2016/2360 Esas ve 2018/10673 Karar sayılı kararıyla düzeltilerek onanması karşısında, aynı olay nedeniyle suça sürüklenen çocuğu azmettirdiği iddiasıyla sanık hakkında açılan istinafa konu dosyada, eşyanın ele geçiriliş şekli ve yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine suça konu eşyaları ticari amaçla satın aldırdığına ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV.GEREKÇE

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.12.2022 tarihli ve 2021/3683 Esas, 2022/2639 Karar sayılı kararındaki kabulü doğrultusunda sanık hakkında beraat kararı verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.12.2022 tarihli ve 2021/3683 Esas, 2022/2639 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şırnak Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,