Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17152 K.2024/5904

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebebi, sanığın lehine cezalandırma yoluna gidildiğine ve nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiğe ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebebi, mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde Adana 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/2441 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden sanığın idaresindeki otomobilde yapılan aramada 8400 paket kaçak sigara ele geçtiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir.

Sanık savunmalarında atılı suçlamayı ikrar etmiştir. Sanık kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödeme gücü olmadığını beyan etmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli ilamıyla bozulmasına karar verilen, mahkemenin 19.06.2014 tarihli ve 2013/2230 Esas, 2014/816 Karar sayılı kararıyla hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis ve 500,00 TL adlî para cezasının sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sanığın kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR