Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17444 K.2024/6477

Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/506 Esas, 2015/739 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 43.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22.02.2021 tarihli ve 2018/11831 Esas, 2021/2532 Karar sayılı kararı ile 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesi ve suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği,

kararı müteakip yeniden yapılan yargılamada Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/98 Esas, 2021/628 sayılı Karar sayılı kararı ile sanığın, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 17.08.2023 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93510 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93510 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli ve 2015/506 esas, 2015/739 sayılı kararı ile ilk kez mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi üzerine kararın sanık tarafından temyiz edildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki hükümler gereğince, sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiği anlaşılmış ise de; sanık yönünden bu hususta aleyhe temyiz olmadığı,

bu nedenlerle sanık hakkında Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/02/2021 tarihli ilamından önce tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, yeniden kurulan hükümde Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2021 tarihli ve 2021/98 esas, 2021/628 sayılı kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerirlere özgü olarak infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

" Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesini, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen gerekçe ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/98 Esas, 2021/628 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca hükmün; 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı (2) nci bendinde yer alan "ikinci kez" ibareleri hükümden çıkartılarak diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,