Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17463 K.2024/11975

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını kovuşturma aşamasında ödemesi halinde, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca cezada indirim yapılacağı yönündeki ihtarda, hükmün verildiği tarihe kadar ödeme yapması gerektiğinin bildirilmesi yerine duruşma gününe kadar süre verilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve hakkında ödeme yapılmadığından bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

2.Ele geçen kaçak eşyaya ilişkin gümrüklenmiş değerin suç tarihinde, Dairemiz kabulüne göre hafif olduğu ve buna göre uygulama yapılması gerektiği halde pek hafif olduğu kabul edilerek uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

3.Dosya kapsamına ve sanık savunmasına göre suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının sanığın eşi adına kayıtlı olup fiilen sanık tarafından kullanıldığının anlaşılması, dava konusu eşyanın ve nakil vasıtasının değerleri göz önünde tutulduğunda nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/3. maddesi uyarınca hakkaniyete aykırı bir yanın da bulunmadığı dikkate alındığında, dava konusu nakil vasıtasının müsaderesi yerine, yazılı şekilde iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.