Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17530 K.2024/7761

Hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen gıyabi kararın, sanığın en son bildirdiği adresinde usulüne uygun olarak 28.01.2023 tarihinde tebliğ edildiği, sanık her ne kadar tebliğ tarihinde yurtdışında bulunduğundan bahisle hükmü temyiz etmek istediğine ilişkin 10.04.2023 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz etmiş ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyaya alınan yurtdışı giriş - çıkış kayıtlarına göre, sanığın 30.01.2023 tarihinde ülkeye giriş yaptığı 07.02.2023 tarihine kadar da ülkede bulunduğu,

28.01.2023 tebliğ tarihi itibarıyla başlayan bir haftalık temyiz süresi tamamlanmadan ülkede bulunduğu anlaşılmakla, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.04.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,