Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17596 K.2025/13588

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinde bulunduğu, anılan temyiz talebine yönelik yapılan temyiz incelemesinde hükmün bozulmasına karar verildiği ancak Mahkemece anılan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından bahisle sanık lehine cezada kazanılmış hak oluşturacağı değerlendirilerek 31.03.2023 tarihinde kurulan hükümde sanığın cezasının 2 yıl 11 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2.Hükmün nakil aracının müsadere edilmesine yönelik bendinde 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesine atıf yapılmaması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.