Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17685 K.2025/7275

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan incelemede;

(Kapatılan) Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesince, (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 10.05.2016 tarihli ve 20167287 Esas, 2016/306 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş ise de; bahse konu bozma ilamında belirtildiği üzere sanığın madde bağımlılığı ve ruhsal rahatsızlıkları nedeniyle tedavi görüp görmediği hususu araştırılmadan ve hükümlü olduğu suçlara ait karar örnekleri ve bunlara ilişkin infaz belgeleri getirtilmeden ayaktan yapılan muayene ile kısa bir gözlem ve mülakata dayanan bilirkişi görüşüne itibar edilerek ayrıca sanığın altı ay süreyle temel askerlik görevlerinden olan temel beden

eğitimi, savaş beden eğitimi ve uzun intikal faaliyetlerinden muaf tutulmasını gerektirecek nitelikteki ortopedik rahatsızlıkları nedeniyle askerliğe elverişli olup olmadığı araştırılmaksızın noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 1. Suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 14.07.2016 tarihli ve 29770 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6722 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nda değişiklik yapan Kanuni düzenlemeler gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı göz önüne alınarak önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.