Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18168 K.2025/10134

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İddianamede nakil aracının müsaderesine ilişkin bir talep bulunmadığı gibi Mahkeme tarafından da müsadere hususunda temyize konu bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin bu konuyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktarı ile yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51. maddesinde düzenlenen hapis cezasının

ertelenmesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan, adli sicil kaydına göre daha önceden hükümlülüğü bulunmayan, dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuz tutum ve davranışına rastlanılmayan sanık hakkında hükmün gerekçe bölümünde ve (7) numaralı bendinde "daha önceden işlemiş olduğu kasti suç nedeniyle 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edildiği" şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2. Hükmün (7) numaralı bendinde sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, (9) numaralı bendi ve devamında hapis cezasının ertelendiği belirtilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

3. 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesinde düzenlenen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan, lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin karar yerinde tartışılmaması,

4. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. fıkrası uyarınca adlî para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeksizin, sanıklar hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bentlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adlî para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapis cezasına çevrileceğinin belirtilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.