Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18639 K.2024/4807

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.01.2022 tarihli hükmünün, Dairemizin 08.03.2023 tarihli kararı ile bozulduğu, bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının hatalı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi gerçeği tam olarak ortaya koymadığına, sanığın, aşamalarda tespit edilen savunmalarında adeta suçun işlendiğini ikrar ettiğine, arama işleminin Sulh Ceza Mahkemesi kararına istinaden yapıldığına, aramanın infazı sırasında yapılan işlemlere itiraz bulunmadığına, elde edilen delillerin usulsüz olduğunun ileri sürülemeyeceğine, emsal Yargıtay karar ve uygulamalarının bu yönde olduğuna, belirtilen nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

08.09.2021 tarihli mahkûmiyet kararından önce, 14.11.2019 tarihli mahkûmiyet kararı ile de zamanaşımı süresinin kesilmiş olduğu anlaşıldığından, Tebliğnamede yer verilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.01.2022 tarihli beraat kararının gerekçesi, arama işleminin hukuka aykırı olmasına dayanmakta ise de, Dairemiz bozma kararından sonra verilen ve direnme kararı olduğu belirtilen kararda; Dairemiz bozma ilamını da karşılar şekilde ve arama işleminin hukuka aykırı olması yanında ayrıca ikrarın da tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği yönünde bir gerekçeye de yer verilmek sureti ile gerekçenin genişletildiği yönünde kanaate varılmış ise de, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2023 tarihli kararının direnme kararı olarak kabul edilip edilemeyeceğine dair karar verme yetkisi Yargıtay Ceza Genel Kuruluna ait olduğu,

Kaldı ki;

Usûlüne göre alınmış bir arama kararı bulunan somut olayda; bu karara ve kararın infazı sırasında yapılan işlemlere yönelik bir itirazın olmadığı, sanığın arama sonucunda ele geçen eşyaların kendisine ait olduğuna ve iş yerinden ele geçirildiğine ilişkin ikrarının mevcut olduğu, Anayasa Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli ve 2013/2392 Esas numaralı (...) bireysel başvuru kararında belirtildiği üzere; her ne kadar o yer ihtiyar heyetinden ya da komşulardan iki kişi hazır bulundurulmadan arama yapılması bir kanuna aykırılık teşkil etmekte ise de; sanığın ikrarının bulunması ve arama işleminin icrasına yönelik bir itirazının bulunmaması karşısında;

usûle ilişkin bu eksikliğin, arama işleminin sıhhatini ve bu işlem sonucunda elde edilen delillerin gerçekliğini şüpheli hale getirmediği, usûlüne göre alınmış arama kararına istinaden, herhangi bir hak ihlaline neden olunmadan yapılan arama sonunda ele geçen delillerin, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması suretiyle şekle aykırı hareket edildiğinden bahisle "hukuka aykırı olarak elde edilmiş delil"sayılmalarının ve mahkûmiyet hükmüne dayanak teşkil edememelerinin kabul edilemeyeceği gözetilerek; sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyeti gerektiğinden, Mahkemenin bu yöndeki kararı, yerinde görülmemiştir

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 08.03.2023 tarihli ve 2022/15567 Esas, 2023/2793 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,