Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18817 K.2025/6349

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2019/24491 Esas, 2020/16828 Karar sayılı kararına göre suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmak suretiyle kesinleştiği gözetilerek, katılan ... İdaresi vekilinin bu husustaki temyiz talebi inceleme dışı bırakılmış, temyizinin münhasıran sanık hakkında kurulan mahkûmiyet kararına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesi uyarınca infaz edileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ve dosya kapsamında malen sorumlu ... ile Gümrük İdaresi'nin katılan olarak kabul edildiği ve yalnızca Gümrük İdaresi vekille temsil edildiği halde hüküm fıkrasında vekâlet ücretine hükmedilirken "katılan ... İdaresi" olarak belirtilmeyerek karışıklığa neden olunması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan ...

İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 9. maddesinde yer alan "...edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanunu'nun 106/3 maddesi uyarınca infaz edileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin çıkarılarak yerine "edileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi,