Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19126 K.2024/7950

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi; sanığın aynı Kanun kapsamında işlediği suçlara ilişkin dosyaların istinaftan dönüşünün bekletici mesele yapılması talebinin reddedilmesi, müvekkilinin karşı tarafın zararını giderme talebi kabul edilmeden hüküm kurulması, ceza miktarının tayininde gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılmış olması ve sanığın suç işleme kastının bulunmaması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı

ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esestan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/3025 Esas, 2023/2183 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,