Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19228 K.2024/4272

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2020 tarihli iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği talebiyle sınırlandırılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık ...'in sürücülüğünü yaptığı ve Gürcistan'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Sarp Sınır kapısına gelen, ... plakalı aracın risk kriterleri kapsamında yapılan aramasında toplam 725 karton kaçak sigara ile 10 adet kullanılmış araç yedek parçası ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisinde tercümesi bulunan Gürcistan İçişleri Bakanlığı elektronik veri tabanı bilgilerine göre sanığın 18.04.2020 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar mahkemece, "aracın değeri ile suça konu eşyanın değeri karşılaştırıldığında müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlara yol açacak olması nedeniyle adalet ve hakkaniyetle bağdaşmaması görülmekle müsaderesi yönündeki talebin reddine," karar verildiği anlaşılmış ise de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Sanığın veya hükümlünün ölümü" kenar başlıklı 64 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;

"...Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir." şeklindeki düzenleme ve sanığın hükümden önce vefat etmiş olduğunun anlaşılması karşısında; ölüm halinde suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine olanak veren herhangi bir düzenlemenin bulunmadığının anlaşılması karşısında, yazılı gerekçeyle iade kararı verilmesi sonucu itibarıyla doğru olduğundan, kararda isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR