Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19341 K.2025/12409

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanığın duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) kaçak eşyanın değerinin fahiş olması nedeniyle artırım öngörülmediği; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinde ise, kaçak eşyanın değerinin fahiş olması halinde cezada artırım öngörüldüğü cihetle, sanığın lehe hükümler

içeren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, Mahkemece suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe hükümler içermeyen 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi delaletiyle 3/5, 3/ 10... /22. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Mahkemenin vermiş olduğu 30.12.2014 tarihli ilk kararda sanığın 4 yıl 6 ay hapis ve 24.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına hükmedildiği, verilen kararın sanık ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.03.2022 tarihli ve 2021/10590 Esas, 2022/4960 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra kurulan 07.02.2023 tarihli kararda ise, aleyhe bozma yasağı gözetilmeden sanığın neticeten 3 yıl 19 ay hapis ve 75.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,

3.Ele geçen kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.