Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19462 K.2024/4071

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katlan vekilinin temyiz sebepleri; tanık beyanlarının sanığı suçtan kurtulmaya yönelik ve kurmaca olduğuna, sanık ve tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık ayakkabıları sanığa çift olarak verdiğini beyan ettiğine, sanık ise ayakkabının tek olarak verildiğini beyan ettiğine, yerel mahkemece çelişki giderilmesi için sorulduğunda sanığın beyanından döndüğüne, tanık tarafından ayakkabının 1-2 defa giyildiğinin beyan edilmesine karşın, bilirkişi raporunda ürünün kullanılmamış olduğunun belirtildiğine, arama ve el koyma tutanağı uyarınca ürünün satışa hazır vaziyette ele geçtiğinin sabit olduğuna,

şikâyet öncesinde taraflarınca iş yerinden taklit ürün satın aldıklarına, sanığın benzer suçtan adlî sicil kaydının bulunduğuna, adlî işlem korkusu nedeni ile olacaktır ki, sadece bir tekin teşhir edilip, talep üzerine başka bir yerden devamının getirildiğine, tutanak tanıklarının beyanları ile de tek ayakkabının satışa hazır vaziyette reyon kısmında bulunduğunun sabit olduğuna, sanığın müsnet suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesi ile sanığın işlettiği ... Ayakkabı Çanta Valiz isimli iş yeri hakkında, hak sahibi olduğu tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

Antalya 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/2244 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde sanık hazır bulunduğu halde yapılan aramada, 1 tek ayakkabıya el konulmuştur.

Sanık hakkında 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 30/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; ayakkabının tamir amaçlı getirildiğini, az kullanılmış bir ürün olduğunu, kalıptan çıkardıktan sonra elemanı tarafından yanlışlıkla tezgaha konulmuş olunduğunu, satışını yapmadığını, tanık ...'ın, ayakkabıyı tek olarak getirdiğini, çift olarak getirmediğini, kendisinin yanlış hatırladığını beyan etmiştir.

Tanık ... beyanlarında, ayakkabının kendisine ait olduğunu, ayağına dar geldiğini, ayakkabıyı 1-2 kez giydiğini, kalıba sokup açması için arkadaşına verdiğini, ayakkabıları çift olarak verdiğini, tekini geri aldığını, istenirse Mahkemeye sunabileceğini beyan etmiş, bilirkişi raporunda yer verilen görsel tanığa gösterildikten sonra alınan beyanlarında ise aradan geçen zaman nedeni ile ayakkabının tekini mi yoksa çiftini mi verdiğinden emin olamadığını ancak ayağında nasır olduğu için sadece sol ayakkabının vurduğunu ifade etmiştir.

Tutanak tanıklarının beyanlarında, tutanağın doğru olduğunu, ayakkabıyı, iş yerinin satışa arz edilmiş haldeki reyonda diğer ayakkabıların yanında görerek el koyduklarını, diğer çiftini bulamadıklarını, gördükleri kadarı ile ayakkabının yeni olduğunu beyan etmişlerdir.

Dosyada mevcut 05.01.2023 tarihli bilirkişi raporunda; ürünün orijinal olmadığı, yeni ürün olduğu, katılana ait markaların iktibas yapılarak taklit edildiği yönünde görüş bildirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın eylemi sabit kabul edilerek hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm o yer Cumhuriyet savıcısı ve sanık tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ''...Müşteki vekilinin şikayeti üzerine sanığın iş hanında bulunan tabelasız iş yerinde arama kararına istinaden yapılan aramada suça konu ayakkabının ele geçtiği, sanığın savunmasında ayakkabının tamir için iş yerine bırakılan ürün olduğunu, dinlenen tanığın bu hususu doğruladığı, sanığın ayakkabının diğer tekinin kendisinde olmadığını savunması, yapılan aramada sanığın iş yerinde başkaca suç unsuruna rastlanmaması,

tek ayakkabı satışının hayatın olağan akışına aykırı olması nazara alınarak sanığın savunmasının aksine mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun sabit olmadığı anlaşıldığından, sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi...'' yönündeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve sanığın müsnet suçtan beraatına karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın aşamalarda yer alan savunmalarında ayakkabının tanık ... tarafından tamir için getirildiğini beyan edilmesine karşın, tanık ...'ın beyanlarında, ayakkabının tek olarak mı yoksa çift olarak mı getirildiği hususunda çelişki bulunması, iş yerinde yapılan arama uyarınca düzenlenen tutanak içeriği ile tutanak tanıklarının beyanlarına göre, suça konu ayakkabının satışa arz edilmiş halde ele geçmesi, yine bilirkişi raporunda ayakkabının kullanılmamış yeni ürün olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında müsnet suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden hatalı kabul ve gerekçe ile sanığın beraatına karar verilmesi,

Kabule göre ise; Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.06.2022 yerine, 31.05.2022 olarak gösterilmesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle kararın BOZULMASINA,