Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19505 K.2024/2457

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Malen sorumlu ...'in temyiz sebepleri; adına kayıtlı nakil aracını 2013 yılında ... isimli şahsa sattığına, parasının bir kısmını alamadığına, aracın sanığa satıldığını sonradan öğrendiğine, nakil aracının müsaderesine karar verilmesi nedeniyle mağdur olduğuna, iadesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Suç tarihinde, sanık ... ...'un sürücüsü olduğu, malen sorumlu adına kayıtlı 2001 model Tofaş-Doğan marka araçta yapılan aramada, araç içindeki beyaz çuvalda ve bagaj kısmında toplam 240 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; nakil aracını haricen satın aldığını, devrini almadığını, suça konu sigaraları satacağını beyan etmiştir.

Malen sorumlu beyanlarında; adına kayıtlı bulunan nakil aracını ... isimli şahsa haricen sattığını, parasının bir kısmını alamadığını, sanığı tanımadığını, beyan etmiştir.

Suçta kullanılan ... plaka sayılı nakil aracının müsaderesi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olay tutanağı, sanığın aşamalardaki nakil aracını olaydan önce satın aldığına ilişkin savunması, malen sorumlunun da nakil aracını haricen sattığını beyan edip sanığın savunmasını doğrulaması ve dosya kapsamına göre; suçta kullanılan nakil aracının ele geçen kaçak eşyanın tür ve miktarı dikkate alınarak, naklinin aracın kullanılmasını gerekli kıldığı, aracın ve kaçak eşyaların değeri dikkate alındığında aracın müsaderesinin hakkaniyet kuralına aykırı olmaması nedenleri ile nakilde kullanılan aracın müsaderesine ilişkin hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR