Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19707 K.2024/10077

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Suçta kullanılan nakil aracı hakkında mahkemenin 16.10.2014 tarihli kararıyla verilen iade kararının Dairemizin 27.04.2022 tarihli ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, mahkemece bu konuda hüküm tesis edilmediği ve temyizi kabil hüküm bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin nakil aracıyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

Atılı suçun 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında kaldığı, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi

ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, olay tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk yönüyle ise 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 yıllık asli zamanaşımı ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin hüküm tarihinde dolmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla dosyanın esasına ilişkin bir karar verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesi hukuka aykırı ise de zamanaşımını kesen son işlem olan 16.10.2014 tarihli mahkûmiyet tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde 10 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR