Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19741 K.2025/1756

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafi ve malen sorumlu vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında kazanılmış hakka konu olan cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, ilgili kanun maddelerinin gösterilmemesi hususu ile suçta kullanılan nakil aracı hakkında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafi ve malen sorumlu vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası gereğince sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutularak,