Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19863 K.2024/11142

Şüpheli hakkında, 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan yürütülen soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, şikâyetçi tarafından bu karara itiraz edildiği, Trabzon 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3279 D.İş sayılı kararıyla itirazın kabulüne karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108520 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108520 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/04/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Trabzon 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/06/2022 tarihli 2022/2063 değişik iş sayılı kararı ile yalnızca şüpheli ... yönünden

kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığı nazara alındığında, şüpheli Soner İlhan bakımından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kesinleştiği halde, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca 02/09/2022 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar ile şüpheli Soner bakımından yeniden karar verildiği anlaşılmış ise de, 02/09/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın şüpheli Soner bakımından yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Trabzon 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/09/2022 tarihli ve 2022/3279 değişik iş sayılı kararı ile, 28/04/2021 tarihinde şüpheli ...'e önödeme önerisi tebliğ edildiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca 10 gün içinde önödemeyi gerçekleştirmediği, süresinden sonra önödeminin yerine getirilmesinin geçersiz olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 75 inci maddesinin birinci fıkrasına birinci cümlesinden sonra gelmek üzere. "Failin on gün içinde talep etmesi koşuluyla bu miktarın birer ay ara ile üç eşit taksit hâlinde ödenmesine Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilir.

Taksitlerin süresinde ödenmemesi hâlinde önödeme hükümsüz kalır ve soruşturmaya devam edilir." şeklinde bir düzenleme eklendiği, Cumhuriyet savcılığınca yapılan 28/04/2021 tarihli önödeme ihtarında, taksit miktarlarına ve ödeme şekline ilişkin 7188 sayılı Kanun ile getirilen açıklamaların yer almadığı cihetle, anılan önödeme ihtarının geçersiz olduğu ve 10 günlük sürenin işlemeye başlamadığı, dolayısıyla şüpheli Erdinç tarafından yapılan 25/07/2022 tarihli önödemenin geçerli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar kanun yararına bozma ihbarnamesinde, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından önödeme nedeniyle verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın önödemenin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına ilişkin Trabzon 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3279 D.İş sayılı kararının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 75. maddesinde 24.10.2019 tarihinde yapılan değişiklik ile failin talebi halinde taksitlendirme imkanı getirildiği,

şüpheli ...'e gönderilen 28.04.2021 tarihli önödeme ihtarının ise bu kanun değişikliği ile getirilen taksit imkanına ilişkin açıklamaları içermediği, dolayısıyla usulüne uygun önödeme önerisinde bulunulmadığından 10 günlük sürenin de başlamayacağının kabulüyle önödemenin süresinde olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozulması istenmiş ise de, dosyanın tetkikinde şüpheli ...'e 28.04.2021 tarihinde tebliğ edilen önödeme önerisinde gerekli ihtar ve açıklamanın yer aldığı,

bu yönde bir başvurusu bulunmayan şüphelinin 5237 sayılı Kanun'un 75/1. maddesinde öngörülen 10 günlük süreden sonra 25.07.2022 tarihinde ödemede bulunduğu anlaşılmakla, önödemenin süresinde olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına ilişkin Trabzon 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3279 D.İş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,