Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19868 K.2025/11376

Sanık hakkında, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından, hükmün açıklanması suretiyle ve basit yargılama usulü uygulanarak, İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/1306 E - 2023/144 K sayılı kararı ile netice 3 ay 22 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası, İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/1405 E - 2023/240 K sayılı kararı ile netice 3 ay 22 gün hapis, İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2022/575 E - 2023/233 K sayılı kararı ile netice 3 ay 22 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezasına mahkumiyet kararı verildiği ve bu kararların itiraz edilmeksizin kesinleştikleri belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 09.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108619 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/108619 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosyalar kapsamına göre, İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1306 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 23/09/2017, iddianame düzenleme tarihinin 14/05/2019, İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1405 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 16/08/2017, iddianame düzenleme tarihinin 18/12/2017 ve İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/575 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 27/08/2017, iddianame düzenleme tarihinin 08/10/2017 olduğu, her üç suçun da İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/575 esas sayılı dosyasında düzenlenen 08/10/2017 tarihli iddianameden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı,

anılan üç dosyada da sanığın üzerine atılı haksız yere park ücreti alma eyleminin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/1306 E - 2023/144 K sayılı, İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/1405 E - 2023/240 K sayılı ve İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2022/575 E - 2023/233 K sayılı kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,