Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19886 K.2024/4572

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 22.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2018 tarihli ve 2016/144 Esas, 2018/32 Karar sayılı kararının, istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesini müteakip,

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapılması talebi üzerine,

eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih olan 15.04.2020 tarihinden itibaren 90 gün içinde devlet hazinesine ödemeye ilişkin tespit amacıyla infazının durdurulmasına ve dosyanın yeni esasa kaydına dair aynı Mahkemenin 16.04.2020 tarihli ve 2016/144 Esas, 2018/32 Karar sayılı ek kararını takiben, sanık tarafından 5607 sayılı Kanun'un geçici 12. maddesi gereğince 90 günlük sürede devlet hazinesine ödeme yapıldığına ilişkin bilgi ve belgenin sunulmadığı, yine dava konusu suç eşyasının değerinin 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca "hafif" ya da "pek hafif" olmadığının anlaşıldığı,

değerinin hafif ya da pek hafif olmaması nedeniyle sanık lehine uyarlama yapılamayacağından bahisle Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2018 tarihli kararının aynen infazına ilişkin Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli ve 2021/152 Esas,

2021/256 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar paranın yatırılması gereken süresinin Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten değil ihtarlı ek kararın tebliğ tarihinden itibaren hesaplanması gerektiği ve bu durumda 90 günlük sürenin dolmadığından bahisle kabulü ile Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli kararının kaldırılmasına dair mercii Van 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2022 tarihli ve 2022/311 değişik iş sayılı kararı üzerine 90 günlük sürenin Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren hesaplandığı ve süresi içinde ödeme yapılmadığından bahisle mahkûmiyet kararının aynen

infazına ilişkin Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/278 Esas, 2022/463 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın Van 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2022 tarihli kararın gereğinin yerine getirilmediğinden bahisle kabulü ile Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2023 tarihli ve 2023/254 değişik iş sayılı kararı ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 tarihli ve 94660652-105-65-14669-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108448 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108448 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"...

7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 1. fıkrasında hüküm altına alınan "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeden faydalanabilir." şeklindeki düzenlemeye göre,

eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar paranın Kanunun yürürlüğe girdiği tarih olan 15.04.2020 tarihinden itibaren 90 gün içinde devlet hazinesine ödemesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir..."şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2023 tarihli ve 2023/254 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,