Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19997 K.2024/4445

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suçun zamanaşımına uğradığına, suça sürüklenen çocuğun ticari amacının bulunmadığına, beraatine ve lehe vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

21.01.2014 tarihli BİMER başvurusu ile ... isimli yerde kaçak sigara satışı yapıldığına dair ihbar gelmesi üzerine 15.03.2014 tarihinde kolluk görevlilerince belirtilen iş yerine gidildiğinde kaçak sigara satışı yapıldığının görülmesi üzerine suça sürüklenen çocuktan sigara istendiği, suça sürüklenen çocuğun 10 paket sigarayı görevlilere 35,00 TL karşılığında verdiği, tanıtma kartlarının gösterilmesi üzerine tezgah arkasında bulunan çekmeceden 84 paket bandrolsüz kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değer olan 698,56 TL'nin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun iş yerinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve yine aynı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR