Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/20093 K.2025/1140

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın bozma sonrası 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi gereğince yapılan etkin pişmanlık ihtaratında ödeme gücü olmadığını açıkça beyan ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında ceza belirlenirken önce 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması sonra 7423 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi gereği indirim yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülmesi, sonuç cezaya etki etmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın cezasında 7423 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi gereği indirim yapılırken kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif kabul edildiği ve cezada 2/3 oranında indirim yapıldığı anlaşılmakla, hüküm fıkrasına indirim oranının 1/2 olarak yazılması maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ele geçen kaçak eşya hakkında, 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.