KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/20367 E., 2024/1075 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/258 E., 2016/254 K.
- Suç
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; müsadere ile nispi vekalet ücretine hükmedilmemesine kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve inceleme esnasında resen tespit edilecek sebeplerle bozulması gerektiğine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, orman muhafaza memurları ihbar üzerine suça konu yere gittiklerinde sanığın çam ağaçlarının emvallerini taşırken gördükleri ve kesili çam ağaçlarının reçinesinin yeni aktığını tespit etmeleri üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.
Sanık savunmalarında, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda 5 adet kayın ağacının motorlu testere ile dikiliden kesildiğini ve kesilen ağaçların yapacak vasfında emval veren ağaç olduğu tespit edilmiştir.
Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesinden cezalandırılması talebi ile dava açılmış olup, CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddesi uygulanarak hüküm tesisi, Kabule göre de, Suça konu orman emvalinin müsaderesi konusunda karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/20367, K. 2024/1075, 8 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama