Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/205 K.2023/1759

Sanık hakkında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen lehe düzenlemelerin değerlendirilmesi amacıyla dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/346 Esas, 2015/484 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 50 maddesinin birinci fıkrası gereğince hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 22.09.2020 tarihli yazısı ile 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan lehe değişikliklerin değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle dosyayı yerel mahkemeye iade etmiştir.

3.İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesi 26.10.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/731 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 50 maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ele geçirilen eşyaların ticari kabiliyeti bulunmadığından, ticari kazancın da söz konusu olmadığına, sanığın cezalandırılabilmesi için yeterli delil bulunmadığına, bu nedenlerle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.22.05.2015 tarihinde sanığın işlettiği "M. Nur E." isimli işyerinde mahkemece verilen arama kararına istinaden yapılan aramada işyeri içerisinde bulunan çekmecelerde, masa altında bulunan poşetlerde ve dükkanın önünde bulunan kutuların içerisinde kayıt dışı ve kaçak 117 adet cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, suça konu telefonların tamir amacıyla bırakıldığını, bilirkişi raporu ile hesaplanan kamu zararını ve gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödeyecek gücünün olmadığını beyan etmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası (KEMTV) ile 19.10.2015 tarihli uzman bilirkişi raporu dava dosyasında mevcut olup, yapılan değerlendirmede kaçak eşyanın değerinin Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre normal sınırlarda kaldığı belirlenmiştir.

4.Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 22.06.2015 tarihli yazı cevabı dosyada bulunmakta olup, suça konu cep telefonlarının 105 adedinin kayıt dışı ve kaçak, 12 adet cep telefonunun ise kayıtlı olmasına rağmen IMEI numaralarının kopyalandığının bildirildiği anlaşılmıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısının gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

Her ne kadar Tebliğname'de sanık müdafiinin süresinden sonra kararı temyiz ettiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi talep edilmiş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanık müdafiinin elektronik imzalı dilekçesini, 26.10.2021 tarihli tefhimden sonra 31.10.2021 tarihinde usulüne uygun gönderdiği anlaşıldığından temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1.Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere, sanığın tevil yoluyla ikrara dayalı savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın işyerinde ele geçirilen 117 adet faturasız ve kaçak cep telefonunu ticari amaçla bulundurduğu gerekçesiyle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenen 1 yıl hapis ve 5 gün adlî para cezasından aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği uygulanan 1/6 oranında takdiri indirim ile sanığın neticeten 10 ... hapis ve 4 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına arar verilmesi gerekirken adlî para cezasının, hesap hatası sonucu 1 gün olarak tayini ile 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince gün karşılığı 20,00 TL olarak hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4.İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/731 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, dava konusu kaçak cep telefonlarının tamamının müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyadan numune harici olanların tasfiyesine de hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/731 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 10 numaralı bendinde yer alan "numune olarak alınan" ve "kurumlarda bulunan numune harici suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı kanunun 16.maddesi uyarınca tasfiyesine" ifadelerinin çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,