Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2259 K.2025/11951

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği gerekçesine de dayandığı, nakil aracının iadesine dair kararın Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 2019/31861 Esas, 2021/6633 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, mahkemece de bu hususta yeni bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Ancak; 02.03.2022 tarihli talimat duruşmasında sanığın gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyecek imkanının bulunmadığını belirttiği anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/3 05... /89 Karar sayılı ilamı ile verilen hapis cezasının 21.03.2010 tarihinde infaz edildiği anlaşılmakla tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.