Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2467 K.2025/12457

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında kazanılmış hakkın korunduğu fıkrada uygulama yeri olmayan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/5. fıkrasına atıfta bulunulması,

2.Sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereği cezada kazanılmış hakkın korunduğu hüküm fıkrasında, sanığın cezasının "2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" karar verilmesi gerekirken, sanığın "2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesi ve sonraki fıkrada "4 gün adli para cezasının TCK 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL kabul edilerek 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde hüküm kurulması,

3.Sanık hakkında hem adlî para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün cezada kazanılmış hakka ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın cezada kazanılmış hakkı korunarak, cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi,