Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/278 K.2025/11614

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Ele geçen kaçak eşyaların her biri açısından suç tarihi itibarıyla değeri "pek hafif" sınırında olduğu halde, Mahkemece hükmün esasını oluşturan kısa kararda ''pek hafif'' olduğu belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararda dosyalar ile uyumluluk arz etmeyen 19.973,06 TL üzerinden hesaplama yapıp ''hafif"

olduğu belirtilerek verilen cezada 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilip hükümde çelişki yaratılması,

2.Hükmün gerekçesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi uyarınca sanığın cezasında 1/4 oranında artırım yapıldığı belirtilmesine ve kısa kararda da artırım yapılmasına karşılık, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında artırım yapılmaması,

3.Sanığa verilen ve ertelenen ceza kısa süreli olmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmaması, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.