Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2907 K.2023/6402

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesinden sonra temyize konu İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/91 Esas, 2021/830 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları uyarınca 10 ... erteli hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; münhasıran lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği sebebi ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanığın sigara sattığı görülmekle sanıktan 14 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Tarım ve Orman Bakanlığının usulüne uygun katılma talebi ile davaya katıldığı, bozma sonrası yapılan yargılamada katılma kararının kaldırıldığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, açılan kamu davasına usulüne uygun katılan Tarım ve Orman Bakanlığının, katılma kararının kaldırılmasının yerinde olmadığı, Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek; Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin münhasıran vekâlet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla, vekâlet ücreti yönüyle sınırlı yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre davaya katılma hakkı bulunan ve usulüne uygun katılan Tarım ve Orman Bakanlığı lehine maktu vekâlet ücretine hükmolunması yerine Gümrük İdaresi lehine vekâlet ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/91 Esas, 2021/830 Karar sayılı kararına yönelik Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının vekâlet ücretine ilişkin bendinden; "Gümrük İdaresi" ibaresinin çıkartılarak yerine "Tarım ve Orman Bakanlığı" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,