Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/291 K.2024/9533

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, nakil aracının müsaderesi gerektiğine, sanığın temyiz istemi, suç işlemediğine, yasak olduğunu bilmeden yalnızca sigaraların İstanbul'a kadar taşınması işine dahil olduğuna, cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılması ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna, kararın gerekçesiz olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekilinin temyiz istemini nakil aracının müsaderesine hasrettiği anlaşılmakla, nakil aracını müsaderesine yönelik bir dava olmadığı gibi Mahkemece de nakil aracının müsaderesi yönünden bir

hüküm kurulmadığı, dolayısıyla ortada temyiz incelemesine konu olabilecek bir hüküm bulunmadığından, katılan vekilinin bu konuyla ilgili temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, devriye görevi yapan kolluk görevlileri tarafından bir dinlenme tesisinde şüphelenilmesi üzerine, önleme araması kararına istinaden oluşturulan kontrol noktasına getirilen araçta yapılan aramada, gümrüklenmiş değeri 46.417,90 TL olan 630 karton sigara ele geçirilmiş ve sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; arkadaşları ile birlikte kiraladıkları araçla kaçak sigara almak için Doğubayazıt'a gittiklerini, dönerken arkadaşlarının gözcü olarak önden başka bir araçla gittiklerini ancak neticede yakalandıklarını, kendisinin para karşılığı bu işi yaptığını belirterek suçlamayı kabul etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın kontrolündeki araçta ticari miktar ve mahiyette sigaraların ele geçirilmesi ve sanığın ikrarı karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 E., 2014/171 K. ve 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 E., 2017/272 K. sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi gerekmekte olup,

Temyiz incelenmesine konu dosyada suç tarihinin 17.03.2014, iddianame düzenlenme tarihinin ise 29.04.2014 olduğu, Dairemizce aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/378 Esas, 2022/219 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 08.03.2014, iddianame düzenlenme tarihinin 15.05.2014 olduğu, yine Dairemizce aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen Pasinler Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/242 Esas, 2023/436 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 24.02.2014, iddianame düzenlenme tarihinin ise 29.05.2014 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı bulunmuştur.

2. Öncelikle, sanık hakkında tayin edilecek gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi

uyarınca belirlenecek bir gün karşılığı miktar ile çarpılarak netice ceza belirlenip daha sonra cezada kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, netice olarak, 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı görülmüştür.

3. Suça konu eşyanın tamamının müsaderesi gerekirken yalnızca numune alınanların müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,