Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2977 K.2025/11603

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile sonradan yürürlüğe giren 6545, 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5, 3/10, 3/ 23... /2. maddeleri ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine, 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın 01.06.2021 tarihli duruşmada alınan savunmasında gümrüklenmiş değerin iki katını ödeme imkanının bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmakla Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanığın 22.01.2014 tarihli eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi gereği zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmış ise de, anılan eylem nedeniyle Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/377 Esas, 2021/149 Karar sayılı ilamı ile 09.02.20 14... .03.2014 tarihli eylemler ile birlikte 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükmün kesinleştiği, işbu dosyada 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin ikinci defa uygulanmasının sanık aleyhine sonuç doğuracağı ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.