Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2989 K.2024/630

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

24.08.2013 tarihinde sanığın sürücüsü olduğu... plaka sayılı aracın durumundan şüphelenilmesi üzerine güvenlik güçlerince durdurulduğu ve Adana 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1778 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, 1.000 litrelik iki adet bidon içerisinde, toplam 1.800 litre gümrük kaçağı akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmış olup sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçirilen gümrük kaçağı akaryakıt hakkında dosya arasında kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasının bulunmadığı, ancak bilirkişi raporunun düzenlenmiş olduğu görülmüştür.

TÜBİTAK-MAM raporuna göre, ele geçen akaryakıtın motorin esaslı olduğu ancak solvent içerdiği, marker ölçüm sonucunun ise geçersiz çıktığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, ele geçen yakıtı babasına ait traktörlerde kullanacağını beyan etmiştir.

Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının "yirmiüçüncü" fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek,

15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu,

yirmiüçüncü fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasına göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3 üncü maddenin yirmiikinci fıkrasının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

2.15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir.

Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmaması karşısında; bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılacak ödeme ihtaratında indirim oranını 1/2 olarak gösterilmesi gerektiği de dikkate alınarak,

suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı hesaplanıp, hukuki sonuçları ile sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre sanığın 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde indirim oranının 1/3 olduğu bildirilerek sanığın yanıltılması,

3.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı,

fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 24.08.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 20.11.2013 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/740 Esas, 2021/127 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 17.11.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 04.12.2013 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Ele geçen gümrük kaçağı akaryakıt hakkında Gümrük idaresi'ne KEMT varakasının düzenlettirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,