Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3123 K.2025/14301

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5. maddesi gereğince temel cezanın teşdiden belirlendiği anlaşılmakla, Tebliğname'de belirtilen (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Dairemizin 08.03.2022 tarihli bozma ilamı üzerine mahkemece 20.04.2022 tarihinde tensip zaptı düzenlenerek duruşma günü belirlendiği cihetle, Tebliğname'de belirtilen (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 18.01.2021 tarihinde etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın ödemek istemediğini beyan ettiği, etkin pişmanlık yönünden ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen (3) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Sanık hakkında hükmedilen 50 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.