Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3159 K.2023/2318

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık ... hakkında Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2013 tarihli ve 2012/588 Esas, 2013/484 Karar sayılı kararı ile üzerine atılı 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

söz konusu kararın temyiz edilmeden kesinleşmesine müteakip, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) yapılan değişiklikler gereğince lehe hükümler değerlendirilerek yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/816 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci,

onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmediğinden bahisle 15.06.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.11.2022 tarihli ve 2022/16253 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2023 tarihli ve 2022/149194 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.01.2023 tarihli ve 2022/149194 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği

Somut olayda Mahkemesince, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/5 ve 10. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl hapis ve 7 gün adli para cezası üzerinden, suça konu malların değerinin pek hafif olduğu kabulü ile aynı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca cezanın 2/3 oranında indirilerek 1 yıl hapis ve 2 gün adli para cezası yerine, hataya düşülerek 1/3 oranında indirim yapılması ile 2 yıl hapis ve 4 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, bu ceza üzerinden de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç ceza olarak 10 ay hapis cezası yerine,

1 yıl 8 ay hapis ve 60,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla cezaya hükmedildiği gözetilmeden itirazı bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Dosya kapsamına ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan sorgulamaya göre, sanık ...'in Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/816 Esas, 2021/341 Karar sayılı gıyabi kararının verildiği 25.02.2021 ve kararın tebliğ edildiği 05.06.2021 tarihlerinde Bursa Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmıştır.

3. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19 ve Tebligat Tüzüğü'nün 25 inci maddeleri uyarınca, tutuklu ve hükümlülere ait cezaevi adresine çıkarılan tebligatın bizzat kendilerine yapılacağı, bu tebliği, hükümlü veya tutuklunun bulunduğu cezaevi veya müessese müdürünün, bunlar da yoksa orayı idare eden memurun temin edeceği, ancak tebligatın bu kişilere yapılamayacağı, bu görevlilerin hükümlü veya tutuklunun tebligatı alması için aranıp bulundurulmasını sağlayacakları, ancak bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olanlara ait tebligatın, Tebligat Tüzüğü'nün 16. maddesi gereğince,

hükümlünün yasal temsilcisine (vasisine) yapılması gerektiği cihetle, sanık ...'in yokluğunda verilen Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/816 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararının, sanığın bulunduğu cezaevinde yukarıda belirtilen işlemler yerine getirilmeksizin, mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesine göre usule aykırı olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında kanun yararına bozma talebine konu hükmün kesinleşmediği belirlenmiştir.

4. 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca henüz kesinleşmediği anlaşılan inceleme konusu hükmün, itiraz yasa yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği gözetilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,