Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3213 K.2025/3078

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa atılı suçun 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11-son maddesi delaletiyle, 3/5. ve 3/10. maddeleri kapsamında bulunduğu cihetle, sanık hakkında temel ceza belirlenirken 5607 sayılı Kanun'un 3/11-son maddesi delaletiyle 3/5, 3/10. maddelerinin yanında uygulama yeri bulunmayan 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine de atıf yapılması Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmekle isabetli bulunmamıştır.