Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3576 K.2024/1881

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; erteleme kararının hukuka aykırı olduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine, sanıkların aleyhine olan tüm hükümler ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde, uygulama noktasında durdurulan sanık ...'ün sevk ve idaresindeki diğer sanık ...'ın yolcu olarak bulunduğu araçta önleme araması kararına istinaden yapılan aramada arka koltuk üzerinde ve bagajda toplam 450 karton gümrük kaçağı sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmasında; Van'da bir şahsın kaçak sigaraları götürüp götürmeyeceğini sorduğunu, kendisinin de götürmeyi kabul ettiğini beyan ettiği belirlenmiştir.

Sanık ... savunmasında; araçta yolcu olarak bulunduğunu, kaçak sigara olduğunu görmediğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2014 tarihli ve 2013/246 Esas, 2014/111 Karar sayılı kararında nakilde kullanılan aracın iadesine karar verildiği, bu kararın sanıklar ve katılan vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarih ve 2019/4602 Esas, 2021/2001 Karar sayılı ilâmı ile nakil aracının iadesine ilişkin kararın onandığı anlaşılmakla; bozma üzerine yapılan yargılama sonrasında nakil aracı hakkında mahkemece yeniden kurulan hükmün hukukî değerden yoksun olduğu kabul edilerek katılan vekilinin sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebi hakkında inceleme yapılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanık ...'ün yolcu olarak bulunduğu, sanık ...'ün sevk ve idaresindeki araçta arka koltuk üzerinde ve bagajda kaçak sigara ele geçirilmesi karşısında, sigaraların ele geçme şekli dikkate alındığında sanıkların iştirak halinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip haklarında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; 1.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesine eklenen fıkra uyarınca, sanıklara suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını hüküm verilinceye kadar ödemesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilmeden, 15 günlük süre içinde ödemeleri yönünde ihtarat yapılması,

2.Sanık ...'ün tekerrüre esas alınan adlî sicil kaydının 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanık ... hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezası için 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR