Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/360 K.2023/1087

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında Mahkemenin 13/01/2015 tarihli 2014/205 Esas, 2015/13 Karar sayılı gıyabi karar, en son bilinen adresinde sanık ile aynı çatı altında amcaoğlu Necmettin Özdemir imzasına 18/03/2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, sanığın 31/03/2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, sanığın bu temyiz istemi hakkında 07/04/2016 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süresinde olmadığından red kararı verildiği ve bu red kararının cezaevinde sanığa 27/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu red kararına yönelik temyiz isteminin 01/08/2016 tarihinde olduğu,

öncelikle sanığın 07/04/2016 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi hakkında yüksek Yargıtay Dairesince karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; bu süreç tamamlanmaksızın 7242 sayılı Kanun değişikliği nedeniyle dosyanın iadesine ilişkin karar ve mahkemece verilen 27/05/2021 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek.

07/04/2016 tarihli ek kararın, ceza evinde hükümlü bulunan sanığa ceza infaz kurumu aracılığı ile 27.05.2016 tarihinde "okumak/almak suretiyle" tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK'nun 35/3. madde ve fıkrası gereğince hükümlü bulunan sanığa tebliğ edilen kararın, okunup anlatılması gerektiği, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;