Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3619 K.2024/2769

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hakkında lehe hükümlerin uygulanması ve beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde Ceyhan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/965 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden sanığın idaresindeki araçta gerçekleştirilen aramada 500 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/10-18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir.

Sanık savunmalarında atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir. Sanık kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödeme gücü olmadığını beyan etmiştir. Sanığa bozma sonrası 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince yapılan etkin pişmanlık ihtaratında indirim oranı belirtilmemiş ise de; sanığın ödeme gücünün olmadığını açıkça beyan ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın idaresindeki araçta ele geçirilen kaçak sigaraların ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmadığı ve aynı Kanunun 53/4. maddesi gereğince "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan ve 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Suça konu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de hükmedilmesi,

3.İddianame ile müsaderesi talep edilmeyen araç hakkında talep dışına çıkılmak suretiyle karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanmamasına ilişkin bent çıkartılarak, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek,