Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3670 K.2023/5368

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2015 tarihli ve 2015/746 Esas, 2015/476 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak telefonların müsaderesine ve kaçak olmadığı tespit edilen telefonun ise sahibine iadesine karar verilmiştir.

2.Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2015 tarihli ve 2015/746 Esas, 2015/476 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2019/3892 Esas, 2021/10087 Karar sayılı ilâmıyla; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve diğer nedenlerle verilen kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/449 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 7242 sayılı Kanun ile değişik yirmiikinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği hapis cezasından çevrili 1.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak telefonların müsaderesine ve kaçak olmadığı tespit edilen telefonun ise sahibine iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebebi, müvekkili hakkında verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmesine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebebi, verilen kararı temyiz etme iradesine ilişkindir.

3.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, alınan bilirkişi raporuna göre cep telefonlarının tamamının hasarlı ve kullanılamaz durumda olduğu ve çalışmadığı, ancak Nokia C3-00 marka cep telefonunun orjinal üretim olduğu ve kaçak olmadığı, diğer cep telefonlarının ise kaçak olduğu yönünde görüş bildirildiği, sanığın da cep telefonların tamir amacıyla iş yerine müşteriler tarafından getirilen telefonlar olduğunu ve satış yapmadığını beyan etmesi nedeniyle tamamı hasarlı ve kullanılamaz durumda olan telefonların ticari amaçla satışa arz edilemeyeceğinden sanığın telefonları satışa arz ettiği, bu amaçla bulundurduğu ve kaçak olduğunu bildiği yönünde savunmasının aksine bir delil elde edilemediği anlaşılmakla beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tutanağına göre, sanığa ait Kader İletişim isimli işyerinde kaçak cep telefonu ve aparatı satışı yapıldığına dair istihbari bilgi üzerine, Ankara 17. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/273 Değişik İş sayılı adli arama kararına istinaden sanığın iş yerinde yapılan aramada faturasız, belgesiz ve yabancı menşeli muhtelif markalarda toplam 6 adet cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın bozma öncesindeki savunmasında, ele geçen cep telefonların eski ve bazılarının ekranının

kırık olduğunu, bazı telefonların müşteriler tarafından tamir amaçlı getirildiğini, bazılarının ise ikinci el olarak satın aldığını, ancak bunlara ilişkin belgenin bulunmadığını, suç kastının olmadığını, satın aldığı telefonların değerinin düşük olması nedeniyle sistemden kontrol etmediğini beyan ettiği; bozma sonrasında ise, önceki beyanlarını tekrar ettiği görülmüştür.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası, 10.03.2015 tarihli bilirkişi raporu, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından düzenlenmiş rapor dosya arasında bulunmaktadır.

4.Sanıktan ele geçen 5 adet cep telefona yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

5.Sanığın eşi tarafından etkin pişmanlık hükmünden yararlanılması amacıyla 05.04.2022 tarihinde gümrüklenmiş değerin iki katı olan 2.055,00 TL ödendiğine dair makbuz dosya arasında bulunmaktadır.

6.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, onsekizinci ve yirmiikinci fıkraları uyarınca ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.

7.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/449 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın işletmiş olduğu Kader İletişim isimli iş yerinde 5 adet kaçak olduğu tespit edilen cep telefonu ele geçirildiği olayda, kaçak telefonların sanığa ait ticari olan iş yerinde ele geçmesi sebebiyle sanık hakkında lehe ve aleyhe Kanun tartışması yapılarak verilen mahkumiyet kararında, sanığın adli sicilinde tekerrüre esas mahkumiyeti olması ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasında,

kaçak olduğu tespit edilen telefonların müsaderesine ve kaçak olmadığı tespit edilen telefonun ise sahibine iadesine dair verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/449 Esas, 2022/203 sayılı kararında sanık, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından

öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,