Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3936 K.2024/2146

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyiz sebepleri; suç işleme kastının bulunmadığına, mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, samimi anlatımına karşın fazla ceza tayin edildiğine, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

II.GEREKÇE

İhbar üzerine 23.10.2012 tarihinde hakkında mahkûmiyet kararı kesinleşen sanık ... ile sanık ...’nin içerisinde bulunduğu park halindeki kapalı kasa kamyonet araçta dışarıdan bakıldığında sigara kartonlarının görülmesi üzerine, arama kararına istinaden yapılan aramada toplam

3.631 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasına aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmalarında; suça konu sigaraları diğer sanık ile birlikte İstanbul’a götürüp satacaklarını, bozma sonrasında ise, önceki beyanlarını tekrar ettiğini, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını asgari ücretle çalıştığından ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmiştir.

Suça konu eşyanın kaçak olduğuna ilişkin bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

A.Tebliğnamede Belirtilen Görüşe Yönelik

Her ne kadar Tebliğname'de, sanığa 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve soruşturma aşamasında sanığa etkin pişmanlık hükmünden yararlanması hususunda ihtar yapılmadığı anlaşılmakla; talimat mahkemesince sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtaratında sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması halinde cezada yapılacak indirim oranının 1/2 yerine, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine atıfla 1/3 olarak belirtilerek sanığın yanıltılması suretiyle eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğu belirtilerek hükmün bozulması talep edilmiş ise de;

Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5 inci maddenin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında, kovuşturma aşamasında sanığa suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemesi halinde etkin pişmanlıktan yararlanacağının bildirildiği anlaşılmakla birlikte, sanığa kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık hükmünden yararlanması hususunda ihtarat yapıldığı ve asgari ücret ile çalıştığını beyan eden sanığın, talimat mahkemesi huzurunda kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı olan 441.529,26 TL'yi ödeyecek ekonomik durumunun olmadığını açıkça beyan ettiği gözetilerek sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

B.Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Tortum Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/205 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen

temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'nin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.