Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4347 K.2023/5114

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ana Dosya Yönünden

1.Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/740 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607

sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52, 53 ve 54 üncü maddeleri gereği 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine karar verilmiştir.

2.Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli kararının katılan ... İdaresi vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2020 tarihli ve 7-2020/35571 sayılı yazısı ile;

"...14.04.2020 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilip 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62. maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 ve 5. maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olduğu,

Aynı 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesinin “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanun'un kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet başsavcılığında bulunan dosyalar ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderilir.” şeklindeki ikinci fıkrası uyarınca;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arşivinde mevcut Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/740 Esas, 2015/331 Karar sayılı dosyasının mahkemesine iadesine" karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyanın 7242 sayılı Kanun gereği iadesi üzerine Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2022 tarihli ve 2020/214 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43, 62, 52, 53, 58 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirliğine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

B. Birleşen Dosya Yönünden

1.Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/665 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62, 52, 53, 58 ve 54 üncü maddeleri gereği 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirliğine, imha harici tutulan eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.01.2021 tarihli ve 2018/3152 Esas, 2021/660 Karar sayılı ilâmıyla;

"...15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen düzenlemeler yönünden 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile

5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu, Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2021 tarihli ve 2021/312 Esas, 2021/244 Karar sayılı kararı ile "..dosyanın Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/214 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine..." karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi, üst sınırdan ceza tayin edilmesi ile kaçak eşyanın tamamının müsaderesine karar verilmesi gerektiği ve re'sen sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir.

2. Sanığın temyiz istemi, ceza nedeniyle mağdur olacağından kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.06.11.2014 tarihinde sanığın yolcu olarak bulunduğu minibüste usulüne uygun aramada sanığa ait 30 karton bandrolsüz gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, 28.10.2014 tarihinde ise sanığın yolcu olarak bulunduğu minibüste 45 karton bandrolsüz gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ana dosya ve birleşen dosyadaki savunmalarında sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunu beyan ederek, suçlamayı kabul etmiştir.

3.Ana dosyada suç tarihinin 06.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin 25.12.2014 olduğu, birleşen dosyada suç tarihinin 28.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin 27.11.2014 tarihi olduğu görülmüştür.

4.Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli ve 2020/110 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararının dosya arasına alındığı, bu dosyada suç tarihinin 20.11.2014 olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen olay tutanakları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

1.5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasından önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Ana dosya ve birleşen dosyada soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümleri sanığa hatırlatılmış ise de, sanığın eylemlerine konu kaçak eşyaya ilişkin her iki ... varakalarının da iddianame düzenlenmesinden sonra dosya arasına alındığı, bu nedenle sanığa soruşturma aşamasında yapılan etkin pişmanlık konusundaki ihtaratın usulüne uygun kabul edilemeyeceği cihetle, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanığa bildirilmesi gerekirken indirim oranının 1/3 olarak bildirilmesi suretiyle sanığın yanıltılması,

3.Zincirleme suç kapsamında kabul edilen eylemlere konu kaçak eşyanın toplam gümrüklenmiş değerinin sanığa bildirilmesi gerektiği gözetilmeden 06.11.2014 tarihli eyleme konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerine göre etkin pişmanlık hükümlerinin hatırlatılması,

4.İncelemeye konu ana dosyada suç tarihinin 06.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin 25.12.2014 olduğu, birleşen dosyada suç tarihinin 28.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin 27.11.2014 tarihi olduğu, dosya arasına alınan Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli ve 2020/110 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararında, suç tarihinin 20.11.2014,

iddianame düzenleme tarihinin 15.12.2014 olduğu bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi

kapsamında kaldığı kabul edilmesi halinde kesinleşen karar yönünden mahsubun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5.Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

6.Sanığın tekerrüre esas alınan adlî sicil kaydının 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Kanun'un 62 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerekmesi,

7.Suça konu kaçak eşyanın tamamının müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, imha harici tutulan sigaraların müsaderesine karar verilmesi,

Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2022 tarihli ve 2020/214 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,