Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4874 K.2024/287

Hükümde yasa yolu gösterilirken, 7 günlük temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle yasa yoluna başvuru süresinde yanıltma bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...'nın temyiz istemi süresinde kabul edilerek anılan sanığın ve sanık ... müdafiinin temyizi üzerine;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2013/923 Esas, 2014/821 Karar sayılı

kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten 5 ... erteli hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2017/2335 Esas, 2020/7266 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanıklar lehine olması, nedeniyle sair yönü incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/1021 Esas, 2021/918 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten 5 ... erteli hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri; sanığın olayla ilgisinin bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, gerekçeli kararda neden ceza verildiğinin değerlendirilmediğine, telefon görüşmelerinde suça karıştığı sabit olmamakla birlikte bu görüşmelerin de cezalandırılması için tek başına delil olmayacağına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine, re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanık ...’nın temyiz nedenleri; olayla ilgisinin bulunmadığına, suçsuz olduğuna, re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İhbar üzerine 05.09.2013 tarihinde mahkemeden alınan arama kararına istinaden ... adlı şahsın işyerinde yapılan aramada, 993 adet gümrük kaçağı cep telefonu, 120 adet şarj cihazı ele geçirilmiştir.

2. ... hakkında iddianamenin düzenlenmesinden sonra, iletişimin tespiti dinlenmesi ve kayda alınması kararları ile yapılan dinlemeler neticesinde sanıklar ... ve ...'un da aralarında bulunduğu şüpheliler hakkında kaçakçılık suçundan iddianame düzenlenmiştir.

3. Sanıklar aşamalarda alınan savunmalarında, yakalanan gümrük kaçağı cep telefonları ile ilgilerinin olmadığını, dosya kapsamında yapılan görüşmelerin bu olayla ilgili olmadığını ifade ederek atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

4. Sanıklar hakkındaki mahkûmiyet kararlarının Kanun değişikliği nedeniyle sair yönü incelenmeksizin Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, Mahkemece sanıkların suçla ilişkileri değerlendirilmeden yalnızca Kanun değişikliği hususunda değerlendirme yapılarak hüküm kurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 230 uncu ve 289 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması,

olayın ne şekilde gerçekleştiğine dair kabulün tam olarak bulunması gerekirken, sanıkların eyleminin net bir şekilde tespit edilmediği ve somut delillerle ilişkilendirilmediği, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili, delilleri ve nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması icabettiği nazara alınmadan, bu ilkelere uyulmadan, gerekçesiz hüküm kurulması, hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/1021 Esas, 2021/918 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,