Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/5085 K.2025/1795

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma sonrası Mahkemece dinlenen sanığın etkin pişmanlık hususunda ödeme iradesi göstermemesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiin ve katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Dairemizin 10.06.2020 tarihli ve 2017/2639 Esas, 2020/8697 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, katılan vekilinin temyiz isteminin münhâsıran nakil aracının müsaderesine yönelik olması nedeniyle,

sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 5 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca 1 gün karşılığı 20,00 TL üzerinden hesaplanarak sanık hakkında neticeten ''2 yıl 6 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezasına'' hükmolunması ve akabinde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek hükmedilen cezanın "2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası" üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken sonuç ceza olarak 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 adli para cezası

ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Suç konusu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delaleti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, imha edilenler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenle, sanık ... müdafiin ve katılan ...

İdaresi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün takdiri indirim uygulanmasına ilişkin bendinden sonra gelmek üzere ''Sanık hakkında hükmolunan 5 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca bir günü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek sanığın 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesine,