Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/5097 K.2023/5888

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2014 tarihli ve 2013/699 Esas, 2014/238 Karar sayılı kararıyla sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği teşdiden 2 yıl 11 ... hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve malen sorumlu adına kayıtlı 41 BP ... plaka sayılı araç üzerindeki şerhin karar kesinleştiğinde kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanıklar ... ve ... ile katılan ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2019/7231 Esas, 2021/3173 Karar sayılı ilâmıyla; sanık ...'nın temyiz talebinin süreden reddine; sanık ... ve katılan ...

İdaresi vekilinin temyiz taleplerinin ise, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, 41 PB ... plakalı nakil aracının kayden maliki olan ... dinlenilerek konuya ilişkin beyanı alınıp dava konusu aracın kayıt maliki tarafından kiralama şirketine kiraya verilip verilmediği, yine aracın bu iş yeri tarafından sanığa kiraya verilip verilmediği,

kiralama şirketiyle taraflar arasında suç tarihi itibarıyla geçerli olan yazılı kira sözleşmesi bulunup bulunmadığı konularının saptanması ile suç tarihi ve öncesinde dava konusu aracın fiilen kim tarafından kullanıldığının kolluk marifetiyle belirlenmek suretiyle aracın ... niyetli üçüncü kişiye ait olup olmadığının tespit edilmesine hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanıklar hakkında tayin olunan temel cezada teşdit uygulandığı halde gerekçeli kararda temel cezada alt sınırdan uygulandığı belirtilmek suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

doğrudan verilen 83 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL üzerinden hesaplanarak sonuç adli para cezasına hükmedilmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan TAPDK'nın davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2021/323 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği teşdiden 3 yıl 4 ... hapis ve 8.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, suç işleme kastının olmadığına ve dosyada yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/624 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden, 07.07.2013 tarihinde inceleme dışı sanık Müslüm Baydoğan'ın da içinde bulunduğu, sanık ...'in sevk ve idaresindeki 41 PB ... plakalı araç durdurularak yapılan

aramada, 1.805 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'in bozma öncesindeki savunmasında, söz konusu sigaraları kiraladığı araca kendisinin yükleyerek satmak istediğini, ancak diğer sanığın bundan haberinin olmadığını beyan ettiği; bozma sonrasındaki savunmasında ise, önceki beyanlarını tekrar ederek gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyecek maddi gücünün olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.04.03.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, ele geçirilen sigaraların kaçak olduğu belirtilmiştir.

5.Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden yapılan sorgulamada malen sorumlu ...'in 27.07.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

6.Ele geçen 1.805 karton kaçak sigaraya yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

7. Sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkralarının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.

8.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2021/323 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçta satacağını beyan ettiği 1.805 karton kaçak sigaranın ticari mahiyette olduğu anlaşılmakla mahkumiyet hükmü kurulmasında, suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödememesi nedeniyle 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında,

sanığın kamu zararını gidermemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasında ve suçta kullanılan nakil vasıtasının kiralık olduğu beyan edilmiş ise de, sanık ... tarafından olaydan önce ve sonra kullanıldığına dair trafik cezasının bulunması nedeniyle aracın fiilen sanık ...'in kullanımında olduğu kabul edilerek ele geçen kaçak eşyanın değeri ile nakil vasıtası aracının tahmini değeri karşılaştırıldığında nakil vasıtasının müsaderesine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; Suçta kullanılan 41 PB ... plakalı nakil vasıtasının müsaderesi yerine mahkemece, 41 BP ... plakalı nakil vasıtasının müsaderesine karar verilmesi isabetsiz bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2021/323 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün araç müsaderesine ilişkin 7 nci bendindeki ''41 BP ...'' ibaresi çıkarılarak yerine ''41 PB ...'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,