KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/5466 E., 2024/1205 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/1856 E., 2022/1424 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
580 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, verilen cezanın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ve müvekkilinin beraatine karar verilmesine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yapılan çalışmalarda, 6108. sokak üzerinde faaliyet gösteren merkez kamyon garajına, ... plakalı Ford marka kamyonla kaçak akaryakıt getirileceği ve bu garaja boşaltılacağı, garaja boşaltılan kaçak akaryakıtın garaja gelen kamyon ve otobüslere motorin olarak satılacağı şeklinde alınan bilgiler üzerine bahse konu adrese gidildiğinde, saat 15.15 sıralarında ... plakalı kamyonun lastik havalarından ... şekilde garaja girdiği, garajın sağ kısmında sacla çevrili baraka şeklindeki yapının yanına yaklaştığı ve sacla çevrili alandan aracın
üzerine hortum uzatılarak araç üzerindeki plastik tanklardan bu kısma ürün boşaltıldığının görüldüğü, olay müdahale edildiği, iş yeri ve garajın yetkilisinin sanık ... olduğunun tespit edildiği, Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunması sebebiyle verilen yazılı arama emrine istinaden saat 17.00 sıralarında yapılan aramada, ... plakalı kamyonun üzerinde 12 adet 1000 litrelik seyyar plastik tank bulunduğu ve bu tanklardan 10 adetinin ..., 2 adetinin ise iş yerinde bulunan 5 tonluk plastik tanka boşaltıldığının belirlendiği, araç üzerinde 10.000 litre, iş yerindeki plastik tankta ise 2.000 litre akaryakıt ele geçirildiği,
akaryakıtın aktarımında kullanılan 1 adet elektrikli dinamo ile satışında kullanıldığı değerlendirilen 1 adet sayaçlı akaryakıt tabancalı dinamoya elkonulduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Sanık esas mahkemesinde alınan savunmasında, bu ürünleri satmayacağını, sadece depolama amacıyla kullanacağını, babası nakliyecilik yaptığı için bahse konu ürünü kendi araçlarına vereceğini, suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.
Dosya kapsamında bulunan EGE-PAL Müdürlüğü raporunda, numunenin bitkisel yağ, mineral yağ ve geri kazanım solventi karışımından oluştuğu, mineral yağlara marker konmadığı için ulusal marker seviyesinin geçersiz bulunduğu, akaryakıt olarak kullanılabileceği bildirilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, suçta kullanılan 1 adet elektrikli sayaçlı akaryakıt tabancalı dinamo ile 1 adet elektrikli aktarım dinamosunun ise 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/5466, K. 2024/1205, 12 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama