Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/5758 K.2025/13919

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa 27.09.2022 tarihli duruşmada yapılan etkin pişmanlık ihtaratında duruşma gününe kadar ödeme yapması halinde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi, sanığın ise ödeme imkânının bulunmadığını beyan etmesi ve sonraki celsede ise hüküm kurulması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Ancak; 1.Dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin suç tarihi itibarıyla pek hafif olduğu gözetilerek, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 72 42... sayılı Kanunlar ile değişik 3/22. maddesi uyarınca cezada 1/2 ilâ 2/3 arasında bir oran belirlenerek indirim yapılması gerekirken kanunî sınırların dışına çıkılarak 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre ise; 2.Mahkemenin 08.04.2021 tarihli kararı ile verilen erteli 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezasının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hak oluşturacağı anlaşılmakla, Mahkemece 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.