KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/597 E., 2024/10286 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/309 E., 2021/749 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
512 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Sanıklar hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, somut olayda sanıklar hakkında indirim yapılmasını gerektirir bir durumun olmadığına, aracın müsadere edilmesi gerektiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
2.Sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri, hukuka ve ahlaka aykırı kararın re'sen gözetilecek nedenlerle bozulmasına ilişkindir.
II. GEREKÇE
Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde KOM Şube Müdürlüğünde kayıtlı bir muhbirin, ".... plakalı araç ile kaçak sigara taşınacağı" bilgisini vermesi üzerine, bahse konu aracın geliş güzergahı olan Erhacı Köprü mevkiinde beklenilmeye başlandığı, saat 15.45 sıralarında aracın şehir merkezi istikametine doğru seyir halinde olduğunun görüldüğü ve Erhacı Köprü mevkiinde durdurulduğu, araç sürücüsünün sanık ... olduğunun belirlendiği, araca dışarıdan bakıldığında aracın arka koltuğunda görünür vaziyette kaçak sigaraların bulunduğu,
Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunması sebebiyle verilen yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, aracın ön yolcu koltuğu ile arka koltuğu üzerinde ve bagajında toplam 510 karton kaçak sigara ile 4 adet "Red Label" marka viski ele geçirildiği, sanık ...'in; sigaraların kendisine ait olmadığını, kendisinin sadece aracı sürdüğünü, sigaraların sahibinin sanık ... olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili ile sanık ... ve müdafiinin aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak; 1.Sanıklar ... ve ...'un 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açıldığı halde, hükümde sadece sanığın 5607 sayılı Kanun uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesi,
2.Mahkemece, ulaşılan kanaat ve sanıkların suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerine uygun delillerin nitelendirilmesinin yapılarak, mahkûmiyete götüren delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmak suretiyle deliller ile varılan sonuç arasında dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurularak hüküm kurulması gerekirken, mahkemenin 17.06.2021 tarihli kararında sanıklar ile ilgili herhangi bir kabul ve gerekçe içermeden denetime imkan vermeyecek şekilde yazılı şekilde hüküm tesisi,
3.Sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, sanığa 5607 sayılı Kanun'un 3/5. ve 3/10. maddeleri yönünden ek savunma hakkı tanınmaması,
4.Suçta kullanılan ve müsaderesi talep edilen 34 GCV 27 plakalı araç ile suça konu içkiler hakkında bir karar verilmemesi,
5.Katılan ... İdaresi lehine hükmolunan vekâlet ücreti ile yargılama giderlerinin, sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/597, K. 2024/10286, 25 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama