Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/625 K.2025/4087

kaçak eşyanını müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

II- Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen eşyaların miktar ve mahiyeti ile eşyaların yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair sübuta

yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Gerekçeli karar başlığında "10.10.2013" olan suç tarihinin "02.10.2013" olarak yazılması,

2. Sanığın 19.09.2013 tarihli eyleminin bağımsız suç, iddianame ile hukuki kesinti oluştuktan sonra işlenen 10.10.2013 ve 14.11.2013 tarihli eylemlerinin ise kendi arasında zincirleme suç oluşturduğu gözetilerek sanığın cezalandırılması yerine tüm eylemler tek suç olarak kabul edilerek belirlenen ceza üzerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi son cümlesinin "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" hükmünü içermesi karşısında, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun ihtarat yapılmayan sanığa,

suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, soruşturma aşamasında ödemesi halinde 1/2 oranında, kovuşturma aşamasında ödemesi halinde ise 1/3 oranında indirim yapılacağı bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması,

4.5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin, 5607 sayılı Kanun'un 7242 sayılı Kanun ile değişik 3/23. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.