Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/6425 K.2025/7868

Sanık hakkında 05.05.2014 tarihli emre itaatsizlikte ısrar, askeri eşyayı çalmak ve 19.05.2014-04.07.2014 tarihli firar suçlarından kurulan hükümlerin daha önce (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 24.05.2016 tarihli ve 2016/294 Esas, 2016/328 Karar sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştikleri dolayısıyla kesinleşmiş hükümlere ilişkin kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun oldukları, 05.05.2014-16.05.2014 tarihli firar suçuna yönelik; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Firari durumda bulunan sanığın aile içi şiddet olayı sebebiyle yapılan şikâyet üzerine polis ekiplerince gözaltına alınıp polis karakoluna götürüldüğü, karışmış olduğu bir olay sebebiyle kendi iradesi dışında gözaltına alınıp kolluk kuvvetleri marifetiyle polis karakoluna götürülen sanığın burada asker kişi olduğunu beyan etmesinin tek başına dehalet kastı olarak kabulünün mümkün olmadığı, dolayısıyla 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 73. maddesinin uygulanma imkânı bulunmayan ve yakalanarak ele geçen sanık hakkında takdir olunan cezadan 1/2 oranında indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuş ise de;

aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.