Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/647 K.2024/2617

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiin temyiz sebepleri; sanık tarafından gümrüklenmiş değerin iki katı kadar paranın ödendiğine, mahkûmiyet kararının sanığın mağduriyetine sebep olacağına, belirtilen ve re'sen tespit edilecek nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın Söğütlüçeşme park içerisinde sigara satışı yaparken tespit edildiği, 41 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, kovuşturma aşamasında sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/5 ve 3/10. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmıştır.

Sanık savunmalarında, olay tarihinde park içerisinde tezgah üzerinde sigara satarken yakalandığını, suçlamaları kabul ettiğini, pişman olduğunu beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içerisinde yer alan 16.04.2021 tarihli makbuz suretinden, sanık tarafından sadece kamu zararı olan 258,96 TL'nin ödendiğinin görüldüğü, hükmün gerekçesinde ise, sanık tarafından gümrüklenmiş değerin iki katı kadar paranın ödenmesine rağmen 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan tekerrüre esas mahkûmiyeti olması nedeni ile hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydında bulunan 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin 20.02.2013 suç tarihli İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/301 Esas,

2014/3 Karar sayılı dava dosyası UYAP üzerinden incelendiğinde, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'a muhalefet kapsamında kalması gerektiği, 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun ise 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmediğinin anlaşılması karşısında; sanık tarafından gümrüklenmiş değerin iki katı kadar paranın ödenip ödenmediği belirlenip buna göre sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin uygulanma imkanı bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise; 1.Sanık hakkında tekerrüre esas alınması gereken hükmün, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2008 tarihli ve 2007/387 Esas, 2008/23 Karar sayılı ilamı ile verilen ve 20.01.2012 tarihinde yerine getirildiği anlaşılan 4 yıl 2 ay hapis cezasından ibaret mahkûmiyet hükmü olduğunun gözetilmemesi,

2.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak,

neticesine göre İstanbul Anadolu Asliye 1. Ceza Mahkemesinin 21.01.2014 tarihli ve 2013/301 Esas, 2014/3 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi,

3.Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezasına hükmediliği ve adlî para cezaları bakımından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı halde, ayrım yapılmadan cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

4.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığının anlaşılmasına karşın, hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR