Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/6529 K.2025/1138

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, 05.11.2021 tarihli savunmasında ödeme yapmak istediğini beyan etmesi üzerine mahkemece makul süre tanınmasına rağmen ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, Tebliğname'deki 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosyada bulunan bilirkişi raporuna göre suça konu içkilerin yerli üretim olduklarının anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki 3 numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. fıkrası uyarınca adlî para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adlî para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapis cezasına çevrileceğinin belirtilmesi,

2. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının (TAPDK) katılan olarak kabul edilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.